จาก โสฬสปัญหา ปารายนวรรค สุตตนิบาต ขุททกนิกาย พระสุตตันตปิฎก
"ฤๅษี กษัตริย์ และพราหมณ์ อาศัยอะไรจึงพากันบูชายัญต่อเทวดา? และผู้ที่บูชายัญเหล่านั้น สามารถข้ามพ้นการเกิดและความแก่ได้หรือไม่?"
"ชนเหล่านั้นบูชายัญเพราะปรารถนาความเป็นอยู่ ปรารถนาคำสรรเสริญ และกามคุณ พวกเขาทำบุญเพราะยังมีความหวัง เรากล่าวว่า ผู้ที่ยังยินดีในภพเหล่านั้น ไม่อาจข้ามพ้นชาติและชราไปได้เลย"
"ผู้ใดในโลกนี้ รู้แจ้งโลก ไม่มีกิเลสอันทำให้หวั่นไหว ผู้สงบระงับแล้ว ไม่มีควัน (คือความโกรธและอวิชชา) ปราศจากความหวัง ผู้นั้นแลก้าวล่วงชาติและชราไปได้แล้ว"
“การดับทุกข์ที่แท้จริง ไม่ใช่การเติมฟืนลงในกองไฟแห่งความปรารถนา
แต่คือการถอนฟืนออกจนไม่มีแม้แต่ควันหลงเหลือ”